Monthly Archive for November, 2011

Breien/Knitting

Een week of 4 geleden ben ik op een zondagmiddag eens naar mijn oma gegaan om gezellig samen te gaan zitten handwerken. Mijn oma breide vroeger heel veel, o.a. voor mij. Zij had dit al tijden niet gedaan door gebroken polsen en door de zorg voor mijn opa. Nu leek dit mij het uitgelezen moment om eens rustig met oma te gaan zitten om te vragen of zij me wilde leren breien. De basis was er wel, maar toch ging er vaak iets mis. Dan vergat ik weer hoe de draad omgeslagen moest worden, of hoe in te steken… Inmiddels voelt het breien net zo simpel als het haken en is er al menig breiwerk gestart… slechts 1 breiwerk heeft het ook tot het afwerkingsstadium gehaald… Ook zijn er al weer wat dingen uitgehaald, aangezien de wol niet meer te koop was, of dat het niet naar mijn zin was. Maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken.

About four weeks ago I went to my grandmother on a sundayafternoon to go and sit with her and do some needlework. My grandmother used to knit a lot, also for me. She didn’t do it for quite a while, since she broke her wrists and had to take care of my grandfather. Now seemed to be the best moment to sit down and ask my grandmother to learn me to knit. I knew the basics, but there was always something wrong with it. I forgot where to insert the needle or how to put the thread around the needle… I can say now that knitting feels just as simple as crochet to me and I’ve started quite some knitting projects… only 1 project made it till the final stage… Also I’ve drawn out quite some things, since the wool wasn’t available anymore, or just because I didn’t like how it turned out. But that’s okay, it was good practice. 

Onderstaande foto is gemaakt door manlief met zijn telefoon tijdens een leuke breiavond bij mijn oma :)
Below a picture made by DH with his phone during a nice knitting night at my gran :)

Creatieve puinhoop/creative mess

In alle onrust thuis, ben ik ook creatief onrustig, veel projecten tegelijk en veel technieken. Dit levert hele leuke kleurrijke plaatjes op, van de creatieve puinhoop op de bank naast mij :) Dus bij deze een vrolijke afwisseling tussendoor. Haakwerken, breiwerken…

With all the chaos at home, I also have some creative chaos in my mind, lots of different projects and techniques. This makes great colourful pictures, of the creative mess on my couch :) So here is some nice change in between of all the missery. Crochet, knitting…

Meer slecht nieuws

Kort na het overlijden van mijn opa was het helaas weer raak met slecht nieuws. Dit keer was manlief het slachtoffer. Er is eind september een moedervlek weggehaald en helaas bleek deze slecht nieuws te zijn. Een lange rij van ziekenhuisbezoekjes volgde, van oncoloog tot anesthesist, de namen van de artsen werden steeds ingewikkelder…

De medische termen vliegen je om de oren en je weet echt even niet hoe het nu verder gaat allemaal. Anderhalve week geleden is manlief geopereerd, het litteken is eruit gehaald, een zogenaamde re-excisie. En daarbij werd ook gelijk zijn zgn. sentinel-node verwijderd, in zijn geval uit zijn lies. Dit is de lymfeklier die als afvoerkanaal dient van de plek van de oorspronkelijke moedervlek. Na een lange en zenuwslopende zit voor mij, werd verteld dat de operatie goed verlopen was en ‘s avonds mocht manlief al gelijk mee naar huis.
Wij bleven de gehele tijd positief, omdat we van de instelling zijn dat we daar toch echt verder mee komen en dat je met depressief op de bank zitten ook niet verder komt. Helaas mocht deze positiviteit niet baten.

De lymfeklier werd onderzocht en hier kregen wij vandaag slecht nieuws over. Er zijn micro-metastasen gevonden, ofwel hele kleine uitzaaiingen. Kortom manlief mag wederom onder het mes en wij hebben even heel hard gevloekt en gejankt vandaag. Positiviteit was ver te zoeken zullen we maar zeggen. Over 2 weken is de nieuwe operatie al en ze gaan dan alle lymfeklieren in de lies verwijderen. Dit keer een langere zit en we weten nu al dat manlief niet gelijk mee naar huis, maar een paar daagjes in dat dure hotel zonder culinaire hoogstandjes moet blijven. Hopelijk is het dit keer wel met goed gevolg en een schoon lichaam…

Wij hopen heel hard dat we dit jaar nog goed nieuws krijgen en dus “schoon” het nieuwe jaar kunnen beginnen.

Tadah!

Dit keer tijd voor de beloofde tadah, om het even wat luchtiger te maken… Veel foto’s, weinig tekst. 3 babydekentjes voor vriendinnen die een kindje gekregen hebben :) Als ik me niet al te denderend voel haak ik een dekentje zo weg, in 3 weken tijd had ik ze klaar. En als je niet mag eten, is dit een goed alternatief om je af te leiden…

This time the big tadah, finally. The last post was very personal and typing it in Dutch was already hard enough so I could get myself to translate, sorry about that. I’m afraid this could happen again, all I can say is that I’m going through a rough time and I’m trying to cope with it. I’m changing my blog a bit so it’s more a place for me to open up, instead of eating it all away. But for now to lot’s of pictures and less talking :) 3 babyblankets for friends who had a baby. If I don’t feel to good, I crochet these in no time, in 3 weeks they were done. If I can’t eat, this is a good alternative to distract myself…

Stilte

Al weer ruim 6 weken geleden dat ik wat schreef hier op mijn blog, het lijkt voor mij nog wel langer. Als ik goed reken is het nog geen twee maanden geleden dat we nog op Lanzarote op vakantie waren… De redenen van de stilte zijn er helaas ook een paar om stil van te worden… En aangezien ik gisteren bedacht dat ik mijn blog toch ook meer wil gebruiken als klankbord om dingen van me af te zetten en hopelijk ook om te merken dat ik niet alleen ben en op sommige punten niet gek ben, zullen we maar bij het begin beginnen.

Na de eerste drukke week na de vakantie, standaard afspraken die dan een week opschuiven en opeenstapelen, wie kent het niet, verheugde ik me met enige tegenzin op mijn vrije zondag. 2 oktober, een dag die in ons geheugen staat als de dag dat mijn vader overleed. We hadden in de planning om naar Glasrijk in Tubbergen te gaan, iets wat al die jaren nog niet gelukt was en nu eindelijk eens wel. Althans zo leek het… om 7.15 ging de telefoon al, mijn opa was om 5 uur met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Dat was even schrikken, zo’n telefoontje op dezelfde tijd precies 8 jaar later…

Rond 10 uur kwamen mams en oma even langs vanuit het ziekenhuis, opa was op een kamer en werd goed verzorgd. We besloten ‘s avonds samen naar het ziekenhuis te gaan, met z’n alle op bezoek om opa snel beter te laten worden. Hoe anders bleek het toen we daar aankwamen. De zusters zaten bij hem op de kamer om ons op te wachten, ze benadrukten dat het echt heel slecht ging en dat we van het slechtste uit moesten gaan. Ook de arts kwam nog even langs, dat het echt erg misse boel was. En dat het wachten was op het einde… we waren allemaal perplex. Opa heeft gelukkig niet lang hoeven strijden, even voor 22.00 uur is hij overleden. Ons allen in shock achter latend.

De hele week die volgde zijn we druk geweest voor oma, mijn moeder zorgde voor het eten samen met oma, dat ze beiden op de been zouden blijven. Met z’n allen hebben we de crematie geregeld en toen dat allemaal gedaan was hebben manlief en ik de taak op ons genomen om alle papieren en de administratie uit te zoeken. Wat een klus… je eigen zaakjes weet je wel, maar bij een ander… pfff

Dit was pas het begin, maar om niet gelijk alles over jullie uit te storten zal ik pas later weer verder gaan en tussendoor heb ik ook nog wat leuke afleidingsmanoeuvres, om niet iedereen gelijk in een winterdip te helpen… ;)

Tot slot nog wel een foto van mijn lieve oma en trots stralende opa, 2,5 jaar geleden op onze bruiloft. Als eerbetoon, dag lieve opa!